« 1 » كرد كرد بوذ « 1 » ، و بوذ كه مغاكى كرفته بوذ انجا كسبيد كشته بوذ ، و كويند سوزن اندر بايذ خستن و من كويم بدين بديد نيايذ ، جى بوذ كه سطح بيرون « 2 » از كوشت سبيذ كشته بوذ « 3 » و ان ديكر سرخ كشته بوذ « 3 » و جن سخت تمام كشته بوذ و « 4 » همه كوشت سبيد كشته بوذ ، انكاه جن سوزن زنى رطوبتى آيذ جن شير و آنكاه علاج نبوذ مكر داغ مغ « 5 » جنانك تا به استخوان بسوزذ « 5 » ، و علاج وى همان بوذ كه بهق سبيد را بوذ و من بسيار « 6 » رنج بردم و سه سال يكى زن را علاج كردم و به آخر داغ بايست « 7 » كردن ( f . 475 ) و من هر هفته‌اى يك شربت « 8 » حب داذمى او را « 8 » . [ صفت ] « 9 » آن حب « 10 » : جاورشير و اشق « 11 » و صغبين و مقل و عنزروت و علك جك از هر يكى بنج درم سنك صبر بانزده درم سنك غاريقون هفت درم سنك و نيم شحم حنظل سه درم سنك ، آنج صمغها است بكشايذ به آب كرفس « 11 » و آن ديكر داروها « 12 » بكوبذ و بوى برافكنذ و حب كند شربتى دو درم سنك باب كرم ، و جند سه سال برين‌كونه بودم « 13 » و بسيار طليها كردم هيج سوذ نداشت مكر اين يكى طلى : سونش برنج و روى سوخته و مرداسنك زرد و خربق سياه و سبيد و شكم ذراريح و زرنيخ زرد از هر يكى جهار درم سنك ، اين‌همه را بسايذ و بقطران تر كند جنانك هر جند قطران كم بوذ به بوذ ، باز آن جايكاه را بسير و سركا طلى كند تا بتفسذ و « 4 » آنكاه براندايذ اين طلى ، و هر روزى طريفل « 14 » خرد يا ماهان بدر بخورذ و هر سه « 14 »

--> ( 1 - 1 ) - ف : كرد بوذ ( 2 ) - ف : بيرونين ( 3 - 3 ) - ف : كشته بوذ و ان ديكر سرخ بوذ ( 4 ) - ف : « و » ندارد ( 5 - 5 ) - ف : كه تا به استخوان برسد ( 6 ) - ف : افزوده . آزمودم و ( 7 ) - ف : بايد ( 8 - 8 ) - ف : اين حب دادمى ويرا ( 9 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 10 ) - ف : « آن حب » ندارد ( 12 - 11 ) - ف : و با ديكر داروها ( 13 ) - ف : بوديم ب ه : افزوده . و رنج بردم ( 14 - 14 ) - ف : خورذ يا ماهان بدر بخورذ و هريسه